Een peptide bestaat uit een korte reeks aminozuren die met elkaar zijn verbonden door peptidebindingen.
Peptidesynthese is een actief veld in de eiwit- en peptidechemie, waarbij doorgaans de opeenvolgende toevoeging van aminozuren in een gedefinieerde volgorde betrokken is om de peptideketen te vormen met behulp van chemische methoden. De belangrijkste synthesemethoden zijn synthese in de vloeibare fase en de vaste fase. Vergeleken met LPPS heeft SPPS de voordelen dat het sneller, eenvoudiger, met minder nevenreacties en hogere opbrengsten is.
Standaard SPPS-methode, inclusief Boc (benzyl) en Fmoc (tBu) strategieën.
Boc (benzyl) strategie
Bij deze synthesebenadering worden chloorgemethyleerde, gehydroxymethyleerde polystyreen- en p-methoxybenzyl (PMA) harsen gebruikt als vaste dragers. De -aminogroep wordt beschermd met t-butoxycarbonyl (Boc), terwijl zijketengroepen van aminozuren worden beschermd met benzylderivaten. De Boc-groep wordt verwijderd met behulp van puur TFA of TFA in CH2Cl2, en aan het einde van de synthese worden zijketenbeschermende groepen en peptide-harsbindingen verwijderd met een sterk zuur zoals watervrij fluorwaterstofzuur (HF) of TFMSA.
Fmoc (tBu)-strategie
Bij deze synthesebenadering worden Wang-hars, 2-chloortritylchloridehars, Rink-amide-AM-hars en Rink-amide-MBHA-harsen gebruikt als vaste dragers. De -aminogroep wordt beschermd met 9-fluorenylmethoxycarbonyl (Fmoc ), terwijl zijketengroepen van aminozuren worden beschermd met zuurlabiele beschermende groepen. De Fmoc-groep wordt verwijderd met behulp van 20% piperidine in DMF, en aan het einde van de synthese worden zijketenbeschermende groepen en peptide-harsbindingen verwijderd met 1%-95% TFA. Fmoc SPPS is momenteel de voorkeursmethode voor peptidesynthese.